Informacja o śmierci st. bryg. w st. spocz. Mieczysława Matusewicza

Z głębokim żalem przyjęliśmy informację, że 13 lipca 2018 roku w wieku 78 lat zmarł st. bryg. w st. spocz. Mieczysław Matusewicz - Zastępca Komendanta Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu (w latach 1993-1996).

Rodzinie oraz najbliższym składamy wyrazy współczucia.

Starszy brygadier Mieczysław Matusewicz urodził się 27 maja 1940 roku w Warszawie.
Strażacką przygodę rozpoczął 1 września 1954 roku nauką w Oficerskim Technikum Pożarniczym we Wrocławiu.
Od 1 października 1956 roku kontynuował naukę w Oficerskim Technikum Pożarnictwa w Poznaniu. Jako absolwent tej szkoły, w 1958 roku rozpoczął kolejny etap nauki w Szkole Oficerów Pożarnictwa w Warszawie. Roczną praktykę zawodową odbył w Powiatowej Komendzie Straży Pożarnych w Ełku, gdzie po ukończeniu Szkoły w 1961 roku objął stanowisko młodszego oficera.
1 marca 1963 roku rozpoczął służbę w Szkole Podoficerów Pożarnictwa w Poznaniu najpierw jako oficer szkoleniowy, a od 1 stycznia 1972 roku jako Zastępca Komendanta Szkoły Chorążych Pożarnictwa w Poznaniu ds. administracyjno-gospodarczych. Gdy w 1973 roku rozpoczęto budowę budynku socjalnego przy ul. Czechosłowackiej, ówczesny mjr poż. Matusewicz nadzorował postęp prac budowlanych, wpisując się tym samym w historię rozbudowy obecnej Szkoły Aspirantów PSP w Poznaniu.
Ciągle podnosił swoje kwalifikacje i w latach 1973-1978 ukończył wyższe studia magisterskie na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Profesjonalizm st. bryg. Matusewicza został dostrzeżony przez przełożonych w Komendzie Głównej PSP i z dniem 1 czerwca 1993 roku został przeniesiony do Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu, gdzie objął stanowisko Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego PSP, gdzie pracował do końca swojej służby. 1 marca 1996 roku przeszedł na zaopatrzenie emerytalne.
W służbie odznaczał się silną indywidualnością, rzutkością i rozwagą
w podejmowaniu decyzji, a wyrobione nawyki prowadzenia racjonalnej i oszczędnej gospodarki, w połączeniu z konsekwencją działania i umiejętnością kierowania zespołami ludzkimi stanowiły gwarancję odpowiedniej realizacji zadań na poszczególnych stanowiskach.
Za swoją działalność był wielokrotnie odznaczany, między innymi: Odznaką Honorową m. Poznania (1971), Odznaką Honorową „Za zasługi w rozwoju województwa poznańskiego” (1977), Złotym Medalem „Za Zasługi dla Pożarnictwa” (1973), Krzyżem Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1986), Brązową Odznaką „ Za zasługi dla ochrony przeciwpożarowej” (1987), Srebrnym Medalem „Za zasługi dla Obronności Kraju” (1989).

Prywatnie mąż Krystyny i ojciec dwóch córek. Jedna z nich kontynuuje tradycje rodzinne i jest funkcjonariuszem w Komendzie Miejskiej PSP w Poznaniu.

Cześć Jego pamięci!